گریز از من،در کلمه

قهر هایت را توی شیشه ی خالی مربای خنده میریزی و تحویلم میدهیxa0 کمی از قهرهایت را دم می کنم به جای تمام قهوه ی تلخی که فقط تا نیمه شب بیدار نگهم میدارند و تا صبح و بعد از صبح بیدار میمانم...

xa0نظریه ای که از زمان بسیار دوری تا به حال داشته ام مبتنی بر این بود که یادگاری ها مثل یک سیب هستند بعضی ها سبز و خوشبو و سرحال بعضی های دیگر کال و گس و رنگ و رو رفته به هر حال چه سیب خوب چه سیب بد باید طعمش را برای یک بار چشید و دور انداخت . تا قبل از اینکه در مشت هایم بگندند ...... در گذر زمان نظریه ام را تکمیل میکنم .......... فقط یادگاری نیست که سیب است گاهی بعضی آدم ها بعضی روزها بعضی خیابان ها سیب هستند جدای از خوب و بد بودنشان نباید در مشتم بمانند نباید بمانند ...........

تو بدان ....... xa0 وقتی ۱۹ اردیبهشت باران ببارد یک باران درستو حسابی یک باران شدیدی که شبیه باران های دیگر سال نیست یعنی اردیبهشت قانون ندارد یعنی خوب و بد ندارد سیبی نیست که کرم خورده هایش را ببری یا بادامی که مغزش را بخوری... اردیبهشت اردیبهشت است مثل شاهتوت باید زیر درختش وایسی و درسته درسته روزهایش را بخوری ، بچشی،از دستت بچکد دهان و صورتت رنگ بگیرد و تو بی انقطاع زیر درخت اردیبهشت تا آخر ماه بمانی ....... رمز آلود است این ماه و نشانی از یک اتفاق خاص نیست نشانی از تحول است xa0هر سال یک روز ...